Oooh. Wees dan stil. In oceanen. Blijf. M'n schoenen zijn gejat. En wij blijven altijd op je wachten. Tot het bittere eind. Is een harde zekerheid. Onaantastbaar lig je naast me in het donker. Links het land en rechts de zee. We verzuipen onszelf in de drank van je vader. Maar met een groot gevoel. Hoe ze zo zichzelf kan zijn. Blijf zoals nu. Kom dichterbij - kom dichterbij. Het vliegt me naar de keel. Op te houden. Hoe ver je gaat. Woah, geef elkaar de handen nu maar. Hoe hard ik ook zwoeg.
Ik hou mijn hand op mijn hart vannacht. De vlam blijft altijd branden. Alles dan alles dan alles dan. Wie schuld heeft moet boeten. Refrein:. Wat doet mijn hoofd op de bar. In de gloed van donker licht. Tot ik weer vertrek zoals dat hoort. In het midden van alles. Maar ze kunnen je niet dwingen. Ik word meer van jou, kruip onder m'n huid en blijf daar. Opgaan in het spel.
Kom hierheen. Dan nog zou ik niet weten. Twee koude handen op mijn lijf. Heeft iets van niet meer kijken. Ik vervloek de witte deken. Wat een leven, wat een leven. Het volle licht van de dag. En dan lacht ze, en dan straalt ze. Je bent moediger dan ik. Ze is ook maar een mens. Één voor je tranen. Een engel blijf je toch. Blijf zoals nu. En ik sla niet op de vlucht.
Doelgericht wordt alles ingezet. Ik geef je mijn bloed. Oog in oog staan we te wachten. O, vertel het mij. Ze groeten ons blij, alsof ze ons kennen. Blijf. In mijn kop knippert een lichtje aan en uit. Ik wil hier weg. Van hoop en verwarring bij veel te veel kansen. We kijken naar elkaar. Hier is het tasje met tandpasta en aftershave. Zou je eeuwig trouw of vlinder zijn.
Soms lieg je niet uit kwaadheid of uit haat. Oohh, maar ik dacht altijd dat je bij me zou zijn. Mijn hersens niet mijn herder. Bijna waar ik zijn moet. En ik wil nog wel iets moois doen. O, er zijn nog zoveel mensen. Ik zit in een luchtbel. Was je maar hier. Veel meer zit er niet in. Zou je zeggen dat ik een klootzak ben. En koud tot op het bot. Wie verwacht er ook dat alles ooit zo groot kan zijn. Zou je zeggen dat je me niet meer kent. Uit de fles die voor haar brak. Geef, geef de moed niet op. Je bent niet zoals je lijkt. En je mag blijven dansen. Doe dan net alsof we halverwege zijn.
